Risicofactoren

Omgevings-, genetische en hormonale factoren die geassocieerd zijn met de aanval van het immuunsysteem op de gewrichten zouden potentiële risicofactoren voor RA zijn.30 De specifieke oorzakelijke factoren moeten nog geïdentificeerd worden, maar bij bepaalde personen dragen een verzwakt immuunsysteem en infecties vermoedelijk bij aan het ontstaan van RA. Ontsteking, die orgaansystemen aantast, draagt bij tot systemische manifestaties.30 Er is steeds meer bewijs voor dat infectieuze organismen, zoals bacteriën of virussen, RA uitlokken bij personen die er gevoelig voor zijn.30 Van het humane herpesvirus 6 (HHV-6) en het Epstein-Barr virus (EBV) is in epidemiologische studies bevestigd dat ze mogelijk geassocieerd zijn met RA.30 RA is een familiale aandoening, met een prevalentie van 2-3% voor familieleden in de eerste graad; een genetische ziektecomponent bij identieke tweelingen bedraagt ongeveer 15-20%.32 Genetische componenten met positieve RA-factoren zijn geassocieerd met de ernst van de ziekte en kunnen bijdragen tot de ernst indien ook een goed gedefinieerde omgevingsfactor, zoals roken, aanwezig is.30,33 Rokers lopen overigens vier keer meer risico op RA dan niet-rokers.33

Personen met auto-immuunziekten zijn niet in staat vreemde indringers te onderscheiden van onschadelijke stoffen in hun eigen lichaam. Clusters van genetische markers, HLA-DR4/DR1, komen voor bij 90% van de mensen met RA, waardoor ze gevoeliger zijn voor de ziekte door genetische factoren en infectieuze episodes die een auto-immuunreactie uitlokken.33,34

Onderzoek heeft uitgewezen dat er complexe interacties bestaan tussen RA en oestrogeen en dat vrouwelijke geslachtshormonen een invloed zouden kunnen hebben op het risico op RA. RA begint zelden tijdens de zwangerschap, kan vaak terugkeren na de bevalling en komt vaker voor bij vrouwen die geen kinderen hebben gebaard. Orale anticonceptiemiddelen en niet-geïdentificeerde factoren geassocieerd met het gebruik ervan kunnen interfereren met ernstige RA omdat ze bescherming bieden tegen de ontwikkeling ervan. Het feit van geen kinderen te hebben gebaard, de frequentie van het gebruik van orale anticonceptiemiddelen en borstvoeding kunnen allemaal een invloed hebben op de epidemiologie van RA.20,30