Diagnose

RA diagnosticeren, is een uitdaging, zelfs in de vroege stadia van de aandoening, omdat het uiteenlopende symptomen kan geven. Veel symptomen zijn vergelijkbaar met die van andere artritische aandoeningen die gepaard gaan met hevige pijn. Meestal is het een reumatoloog, gespecialiseerd in ziekten van het bindweefsel en de gewrichten die de diagnose stelt en een langdurige behandeling voorschrijft.30 Essentieel voor de diagnose zijn een lichamelijk onderzoek, een bespreking van de symptomen, röntgenopnames (Figuur 6) en een bloedonderzoek.29Op röntgenbeelden zijn de veranderingen in het bot in de vroege stadia niet altijd duidelijk zichtbaar. Echografie en beeldvorming op basis van magnetische resonantie (MRI) hebben een hogere sensitiviteit in de detectie van vroege gewrichtsschade en erosie.35 Aan de hand van immunologische tests kan de aanwezigheid van een specifieke antistof, reumafactor (RF), gedetecteerd worden. RF wordt aangetroffen bij ongeveer 80% van de personen die lijden aan RA na één jaar.36 Niet alle patiënten vertonen een indicatie van de ziekte. Sommige personen met RF krijgen nooit de diagnose RA en bij andere patiënten met RA wordt nooit RF gevonden.29

Figuur 6. Röntgenfoto van een patiënt met reumatoïde artritis.
fig06

RA is een ziekte die tot invaliditeit leidt die de meeste dagelijkse activiteiten verstoort. Ten minste 50% van de personen die de diagnose krijgen, zijn tien jaar later niet meer in staat om voltijds te werken. Patiënten die voor de leeftijd van 45 jaar gediagnosticeerd worden, zijn meer gehandicapt dan patiënten die de diagnose krijgen na 70-jarige leeftijd.30 Het American College of Rheumatology (ACR) definieert collectief de volgende criteria voor de classificatie van RA en vermeldt daarbij dat voor de classificatie aan minstens vier van deze criteria moet voldaan zijn. De criteria zijn:

  1. Artritis in combinatie met zwelling van de zachte weefsels in >3 van 14 gewrichten/of groepen van gewrichten gedurende minstens zes weken.
  2. Artritis in de gewrichten van de handen gedurende minstens 6 weken.
  3. Specifieke plaatsen met onderhuidse knobbels.
  4. Ochtendstijfheid gedurende zes weken en > een uur op de meeste ochtenden.
  5. Symmetrische artritis gedurende zes weken..
  6. Radiografisch geïdentificeerde gewrichtserosie.
  7. RH-factorpeil > 95%.

Volgens het ACR werden de criteria ontwikkeld om onderzoek te categoriseren en epidemiologische associaties voor personen met RA verder te bepalen.37